Presten Silje Kivle Andreassen

- Silje tar mange besviste val når ho snakkar som prest for å komme nærmare dei som kjem i kyrkja, spesielt ungdommen. Ho brukar for eksempel ikkje mange ”store”, vanskelege ord med mykje støv på som ho seier. Ord som folk ikkje brukar dagleg eller høyrer til vanlig betyr ikkje noko for dei og du virkar berre overveldande og veldig ”etter boka”, dette fortel ho sjølv i eit intervju.
- ”Prestestemma” som Silje nemnar er nok den stive og høgrøste stemma me alle har høyrd. Når noko blir for ”høgtydelig” eller formelt er det fort for at for eksempel prestane burkar denne såkalla ”prestestemma”. Ho er ganske einsformig denne stemma også ”stiv”, ikkje store tonefallsendringar eller noko anna som ikkje er heilt etter boka.
- Eg trur Silje er opptatt med å nå fram til alle i kyrkje og difor også opptatt med å finne denne forteljar stemma si. Det ho meinar med ”forteljarstemma” er nok at ho ikkje skal haven i fella med å bruke ”prestestemma” og bruke den stemma ho vanligvis brukar når ho skal fortelje folk noko. Hennar forteljar stemme er naturlig, og den som kjem av seg sjølv.
- Ho seier at ho ikkje vil binde seg til manus slik at ho kan sjå på folk, og at ho prøver å sjå mest mulig på alle. ”Om ikkje du ser på folk når du snakkar til dei, vil dei tenke at du ikkje har noko viktig å fortelje” seier ho.
- Silje ønsker å være naturleg med dei som kjem til kyrkje og formidle busdapen på ein naturleg, hverdagsleg, men også interessant måte slik at folk føgjer med å vert interessert i det ho gjer og snakkar om. For at ho skal fungere som prest må nettopp dette fungere.

- Musikken til dette videoklippet er bra valgt, ikkje musikk etter min smak, eigentleg ganske irriterande, men han passar bra til yrke og filmingen med kyrkja osv. Den er også bra tona ut og inn på passelege tidspunkt.

For link til intervjuet klikk her.